Seizoen met anti-climax

Het seizoen zit erop! Een seizoen waarvan ik tevreden mag zijn. Ik had het alleen graag beter zien eindigen. Nochtans was de conditie volgens mijn laatste zware zwemtraining en mijn looptijden in Yokohama en Huatulco nog goed genoeg. Ik blijf met een wrang gevoel achter na de laatste drie wedstrijden, maar misschien leer ik er wel het meest uit om een aantal keren tegen de lamp te lopen. Zo leerde ik in Yokohama dat ik meer durf moet hebben op de fiets en me meer vooraan in de groep moet positioneren. Dat is me in Huatulco, ondanks een voor mij heel uitdagend fietsparcours met de nodige kopzorgen, goed gelukt. Uit mijn fouten moet ik dus leren en daar moet ik mezelf, zoals ik in mijn vorige post schreef, de tijd voor gunnen. Moeilijk als je op 4 jaar tijd van een nobody in triatlon naar de Olympische Spelen wil!

Helaas zat ik in Huatulco in een veel te zwakke fietsgroep. Nochtans zat ik tot 500m in het zwemmen omringd door triatletes die zonder uitzondering in de kopgroep zaten. Zurine Rodriguez (ESP) vond het echter nodig mij een rij naar achter te trekken, waardoor ik vervolgens tot op mijn heupen overzwommen werd door twee anderen (op verticaal zwemmen ben niet getraind). Ik kwam door deze strubbelingen achter zwemmers te liggen, die het tempo van de kopgroep niet aankonden waardoor er na iets meer dan 1000m (net na de eerste zwemronde) een gat onstond, dat ik niet meer dicht gezwommen kreeg. Ik kon me nog wel naar de leiding van ons groepje zwemmen, maar het kwaad was al geschied.

Ik kwam in een veel te zwakke fietsgroep terecht, waarin van bij het begin al duidelijk werd dat er niet hard gereden ging worden. Gillian Sanders (RSA) en ik waren de beste lopers in onze groep en het werd snel duidelijk dat het werk door ons zou moeten worden opgeknapt als we nog iets wilden bereiken met onze loopkwaliteiten. Uiteindelijk fietste ik op de vlakke stukken overwegend alleen op kop tot de anderen wel bij de pinken waren om vooraan te zitten bij het begin van de zware helling en afdaling die we 8x moesten overwinnen. We verloren dus elke ronde zichtbaar tijd op de kopgroep, waardoor we met een veel te grote achterstand aan het lopen begonnen.

Foto: Rich Cruse, ITU

Met de snelste 2de wissel van alle dames 🙂 startte ik als eerste van onze groep de jacht op de kopgroep. Ik kon me nog van de 26ste naar de 19de plaats lopen, maar moest in de laatste halve loopronde Sanders, die uitpakte met een stevige eindsprint, nog laten voorgaan. 20ste dus, veel minder dan ik als doel had gesteld na mijn twee 8ste plaatsen en 14de plaats in de World Cups dit seizoen.

De algemene conclusie van dit jaar is dat ik op het einde van het seizoen mijn achterstand op de eerste zwemster kon beperken tot minder dan een minuut, wat voorheen zelden het geval was. Zwemmen zal echter het punt zijn, waarop ik komende winter hard zal moeten werken. Als het voorval met Rodriguez (*) niet was gebeurd, zit ik mogelijk mee in de kopgroep en strijd ik met mijn looptijd voor een top 8-plaats. Ik heb het potentieel om mijn wagonnetje nog net aan te haken tijdens het zwemmen, maar eenmaal er iets gebeurd (wat in het ITU-circuit meer regel dan uitzondering is) dan kom ik te kort om dat te herstellen.

Jammer dat ik met dit wrang gevoel mijn seizoen moet afsluiten. Ik heb met mijn 8ste plaats in Monterrey in het begin van het seizoen de lat voor mezelf hoog gelegd en wist dat ik dit niet altijd zou kunnen evenaren. Toch heb ik nog een 2de top 8 kunnen behalen in Tiszaujvaros en kon ik mijn beste WCS-resultaat ooit neerzetten in een WCS-etappe die zonder discussie sterker bezet was dan de OS in Londen volgend jaar zullen zijn.

Ik ga nu een paar weken rust nemen en niet (te veel) bezig zijn met triatlon. Als ik weer met de trainingen start, zal dat met de goede resultaten van dit seizoen in het achterhoofd zijn en de slechte zaken… die nemen we mee om er in de winter aan te werken! Gelukkig zijn er nog meer dan voldoende zaken die voor verbetering vatbaar zijn… 🙂

Turkije-Portugal-België-Mexico-België-Spanje-Spanje-Canada-Engeland-Hongarije-Zwitserland-Frankrijk-China-Japan-Mexico, tijd om op vakantie te gaan naar… België!

* Ik ben geen voorstander om mensen bij naam aan te vallen, maar opvallend was wel dat ik na de wedstrijd met drie collega-triatletes van drie verschillende landen over dit feit gepraat heb, waaruit bleek dat Rodriguez duidelijk een reputatie met zich meesleept. Ze had in elk geval haar voorzorgen genomen en haar enkels goed ingesmeerd met vaseline of iets dergelijks… :-s (ik beken: ik wou wraak nemen!!!)

Advertenties

Geplaatst op 11 oktober 2011, in Geen categorie. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: