Snelheidstraining in Lausanne & Tours

Op mijn website was de afgelopen weken weinig nieuws te rapen. Niet omdat ik stilgezeten heb. Integendeel… omdat ik vooral hard aan het trainen was en tussendoor nog 2 aflossingswedstrijden meegedaan heb: WK Team Relay in het Zwitserse Lausanne en de GP in Tours met mijn Frans team.

Om de ITU te steunen in de ‘bid’ om de Team Relay op het Olympisch programma te krijgen, werd aan alle landen gevraagd om massaal deel te nemen aan dit WK op 21/8. De oproep had succes, want de startlijst was volzet. We startten met het sterkst mogelijke Belgische team in volgende volgorde: ik, Simon De Cuyper, Sofie Hooghe & Peter Croes. De bedoeling is dat er een dame start met vervolgens een man, dame en terug een man. Ieder doet zijn mini-triatlon en tikt op het einde van zijn loopproef het volgende teamlid aan (binnen een aflossingszone van 13m), waarna die naar het zwemponton mag lopen om op zijn beurt aan een mini-triatlon te beginnen. De afstanden waren super kort: 265m zwemmen (starter moest 500m, vandaar mijn langzamere tijd), 5km fietsen en 1,2km lopen. Er komt uiteraard ook heel wat tactiek bij kijken wat startvolgorde betreft en wie eventuele penalty’s neemt. Het is vooral belangrijk om zo lang mogelijk in een groep te kunnen blijven. Dus is het niet altijd de beste tactiek om de sterkste teamleden als laatste te laten starten.

We werden 18de, maar werden als 15de geklasseerd omdat je per land maar 1 ploeg in het klassement mag hebben. Top 16 op een WK is zeker niet slecht, maar we hadden allemaal wel het gevoel dat er meer in kan zitten. Dit was voor niemand echt een hoofddoel en we beseffen allemaal dat zo’n korte sprintafstand toch een specifiekere training vereist. Daarenboven hadden we ook een paar slechte (cruciale) wissels. Ik miste bv. een goede groep doordat ik 4x moest proberen mijn helm dicht te krijgen. Daardoor moest ik heel mijn wedstrijd alleen doen. Ik haalde wel een groepje in, maar die fietste ik op de zware helling al snel van me af. Ik maakte ook een kleine tactische fout in de timing bij het aandoen van mijn fietsschoenen, waardoor ik één sterkere triatlete toch niet kon volgen. Mijn 2de wissel was dan weer de snelste van het pak, maar hier lag ik dan weer bijna tegen de grond. Vermits ik alleen was, mispakte ik me aan de afstand tot de dismount line en kwam ik tegen een veel te grote snelheid van mijn fiets op mijn voeten terecht. Laat ons zeggen dat het een ‘berekend risico’ was ;-p Ik kon in het lopen gelukkig nog een gaatje toemaken, waardoor ik Simon toch nog in een groepje kon laten starten.

Het was in elk geval een leuke (eerste!) ervaring met deze formule en zeker voor herhaling vatbaar. Als dit op het Olympisch programma zou komen, zullen we ons er zeker en vast beter op voorbereiden!

Op 28/8 kreeg ik de kans nog eens mee te doen in een GP. Charleville heeft dit jaar een topteam met o.a. Emma Moffatt (AUS), Sarah Groff (USA) & Anja Dittmer (GER). Gezien er slechts 5 teamleden per GP aan de start mogen staan en er minstens 1 franse atlete moet starten, is het dus moeilijk mij in het team te werken. Ik keek er dus naar uit om weer eens een GP mee te doen. En om in de sfeer te blijven… het was weer een Team Relay: de eerste 2 aflossingen gebeurden in duo, waarna de laatste het alleen moest afmaken. Nu waren de afstanden iets langer: 400m zwemmen, 9km fietsen en 3,2km lopen.

Hollie Avil (GBR) & Delphine Py-Bilot (FRA) namen de start op zich. Beiden kwamen 22” na Parthenay (Emma Jackson, AUS – Ainhoa Murua, ESP !),  16” na Saint-Raphaël en een fractie na Poissy binnen. Alexandra Razarenova (RUS) & ik konden dus starten in de voeten van Poissy, maar met Kerry Lang (GBR) & Bérengère Abraham (FRA) hadden zij hun 2 topzwemsters op de 2de aflossing ingezet. Wij moesten dus een gaatje laten, maar konden het duo van Saint-Raphaël wel passeren. In 3de positie begonnen we de fietsjacht op onze voornaamste concurrenten voor het klassement, die met 4 atletes samen konden werken. Alexandra & ik slaagden er dankzij een sterke fietsproef in om geleidelijk aan dichter te komen en beide duo’s op ongeveer een 800-tal meter voor T2 te vervoegen. Tijdens het lopen konden we nog een voorsprong van 35” uitbouwen zodat Anja Dittmer (GER) in een ‘comfortabele’ positie kon overnemen. Na de 1ste fietsronde had ze nog 18” over op Andrea Hewitt (Poissy, NZL) & Nicky Samuels (Parthenay, NZL). Bij aanvang van het lopen was dit slechts 7” meer, maar dankzij de ‘fighting spirit’ van Anja en onze support werd ons team uiteindelijk met 15” voorspong winnaar van de 4de GP-etappe!

Voor mij was dit mijn eerste GP-podium (champagne met Jonathan Brownlee & Javier Gomez ;-p ) en in het klassement komen we op 2 punten van Poissy. Als ons team Poissy kan verslaan in La Baule, dan zijn we Frans kampioen. Alleen is de vraag wat de invloed zal zijn van het feit dat de laatste GP-etappe samenvalt met de WCS in Yokohama? De sfeer is natuurlijk gezet, maar voor mezelf is de jacht op Olympische punten toch belangrijker. Mijn duimen staan in Yokohama in elk geval omhoog voor Charleville, go go go!!!

Advertenties

Geplaatst op 31 augustus 2011, in Geen categorie. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: