‘Missie Tiszaujvaros’ geslaagd

Hehe, we zijn terug in Tiszaujvaros (Hongarije) geweest en mijn tranen van vorig jaar waren er gelukkig allemaal opgedroogd. Vorig jaar kon ik de wedstrijd niet uitdoen door een stressfractuur in mijn voet, waarna ik het 3 maanden zonder wedstrijden moest stellen, wegzakte in mijn zorgvuldig opgebouwde ranking en ook nog eens mijn plaats op de Olympische simulatie verloor. De slechte herinneringen aan Tiszaujvaros kan ik na vorig weekend gelukkig achter me laten. Ik voelde me zo gelukkig als een kind dat ik nu niet al mankend door Tiszaujvaros moest ‘wandelen’, kon lopen en kon finishen. Ja, alle ellende van vorig jaar flitste even door mijn hoofd bij het overschrijden van de finishlijn!

Ik had net als in Londen een goede zwemstart en kon me redelijk goed vrijzwemmen. Plots kreeg ik echter een stamp van mijn voorganger tegen mijn brilletje en werd ik even opgeschrikt. In een fractie van een seconde werd ik overzwommen en was mijn goede positie om zeep. Daarna kreeg ik nog wel wat klappen te verwerken en kwam ik  uiteindelijk als 29ste uit het water.

Ik verzeilde in een 3de fietsgroep, die al snel werd bijgehaald door de volgende groep. Wij konden op onze beurt wel de 2de groep inhalen, maar in het verdere verloop bleven we op een 50-tal seconden van de kopgroep van 14 hangen. Ik had geen idee wie er in die groep zat, maar ging ervan uit dat een achterstand van 50” op sommigen wel nog te overbruggen zou zijn in het lopen.

Ik had, in tegenstelling tot Londen, nu wel een goede wissel en begon vooraan in onze groep te lopen. Al snel zat ik in een groepje met een goed looptempo. Gwen Jorgensen (USA, 2de op WCS Londen) en Felicity Sheedy-Ryan (AUS) liepen me wel voorbij, maar hun tempo lag behoorlijk hoog. In ons groepje bepaalde ik samen met Agnieszka Jerzyk (POL) het tempo. We liepen afwisselend op kop tot Jerzyk halverwege de 3de ronde even een ‘bommetje’ gooide en ik moest passen op haar plotse versnelling. Vermits we ons groepje al goed uit elkaar hadden getrokken, bleven enkel Zsofia Kovacs (HUN, 7de op EK) en ik over. In de laatste halve ronde moest ik Kovacs ook lossen. Van de kopgroep tijdens het fietsen hadden we op 3 atletes na iedereen kunnen inhalen. Dat betekende dat ik uiteindelijk 8ste werd en mijn prestatie van Monterrey evenaar. Hiermee heb ik ook weer wat plaatsen kunnen winnen in zowel de ITU-ranking als de Olympische ranking en is mijn ‘missie Tiszaujvaros’ geslaagd: ik mag op 11/9 starten op de WCS Grand Final in Peking.

Foto: Janos M. Schmidt / ITU Media

Ik vond het uiteraard wel jammer dat ik de dag na Tiszaujvaros niet kon starten op het BK in Izegem. Vorig jaar kon ik mijn titel uit 2009 niet verdedigen door mijn stressfractuur. Dit jaar had ik daar graag revanche op genomen. Ik had op voorhand echter de beslissing genomen om niet deel te nemen. Praktisch gezien had het wel mogelijk geweest, maar ik weet niet wat het effect van 2 kwarttriatlons op 2 dagen in combinatie met weinig nachtrust op mijn lichaam had geweest. De recuperatie zou sowieso veel meer tijd in beslag genomen hebben. Tijd die ik liever gebruik om te trainen voor de komende belangrijke wedstrijden. Geen risico’s genomen dus! Topsport is niet alleen hard, maar brengt ook soms moeilijke beslissingen met zich mee! Ik ga ervan uit dat ik ooit nog wel opnieuw de kans krijg om mij te verdedigen op een BK. De titels (sprint + kwart) uit 2009 nemen ze mij alvast nooit meer af!

Advertenties

Geplaatst op 17 augustus 2011, in Geen categorie. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: