Hoe het allemaal begon…

In 2006 stopte ik na 13 jaar met competitiezwemmen. Na enkele maanden niets van sport gedaan te hebben, heb ik me een jaar bezig gehouden met 1x ‘social swimming’ (zelden meer dan 1000m) en 2x fitness in de week. De zomer nadien zwom ik eens een trio in Brugge mee en wilde ik met 2 vriendinnen een trio doen op de 1ste editie van de Sterke Peer Triatlon.

‘Helaas’ veranderde Veerle Leeten van gedacht en vond ze de individuele Sterke Peer ideaal als 1ste wedstrijd na een blessure. Veerle overtuigde mij om ook in te schrijven voor de individuele triatlon. Dit ging niet zonder aarzelen: ik had geen wetsuit, geen triatlonpakje, geen koersfiets… Ik had enkel een badmuts, zwembrilletje en overjaarse loopschoenen. Maar daar stond Veerle met haar oplossing: zij had een reservefiets en triatlonpakje en de wetsuit kon ik lenen van Nathalie Delbaere’s papa. Wat zou me nu nog kunnen tegenhouden? Dat ik buiten wat fitness en ‘lamzakken’ in het zwembad niets getraind had? Goed, ik zou het er maar op wagen want anders zou het er nooit van komen en zou ik eeuwig met de vraag blijven zitten van wat ik in triatlon zou kunnen presteren.

De dinsdag voor de wedstrijd schreef ik in en ik zorgde dat ik die week toch 2x op de rollen van mijn vader heb gezeten (kwestie van toch eens op een koersfiets gezeten te hebben) en 1x 750m aan een stuk zwom. Dat was dan mijn voorbereiding van 4 dagen. Uiteraard ging ik zaterdag zenuwachtig richting Wuustwezel. Gelukkig kon ik rekenen op Veerle, die me wat wegwijs maakte in de wisselzones.

De start dan: de voeten van Veerle (ex-zwemmaatje) en Jan ‘den beer’ Obbers was ik al vlug kwijt. Mijn zwemconditie was, zoals te verwachten, niet echt super meer! Maar goed, deze wedstrijd ging om de fun! Dan die koersfiets op: toch maar voorzichtig zijn in de bochten, want dit was mijn eerste ervaring met zo’n koersfiets en ik zou niet graag tegen grond belanden! Daarna het lopen: hopelijk zou ik dat volhouden, want ik had al horen vertellen dat de overgang fietsen-lopen wel zwaar kon zijn. Eigenlijk ging dit wel goed en uiteindelijk eindigde ik als 4de dame! Bij deze dank ik Veerle super hard voor het duwtje dat ik nodig had om me in te schrijven voor deze wedstrijd!!!

 

Maar dan… zou ik mezelf lid maken van een triatlonclub? Kon ik deze sport wel aan? Zou ik wel al die dure investeringen in materiaal doen om er dan misschien na een half jaar genoeg van te hebben? Die 2de stap moest dus nog gezet worden! En jawel… ik ging met Veerle naar een zwemtraining en schreef me uiteindelijk in januari 2008 in bij Atriac!

 

Volgende opdracht: materiaal aankopen! Van fietsen kende ik niets. Gelukkig kon ik een beetje rekenen op mijn vader, die me mee nam naar de winkel. Februari 2008: ik koop redelijk onzeker mijn 1ste (en tot hiertoe enige) koersfiets! Die ‘fietstrainingen’ konden beginnen. Nu ja, fietstrainingen… in het seizoen 2008 heb ik niet zo extreem veel gefietst. Ik deed 1 uurtje/week aan spinning en als het goed weer was, ging ik wel eens met mijn vader en broer een fietstochtje maken. Met de spinning erbij kwam ik gemiddeld aan 62,5km/week. Wat het zwemmen betreft kwam ik aan 5km/week. Looptrainingen deed ik dan weer met de ’10 miles-actie’ van het fitnesscentrum, waar ik toen werkte en zo kwam ik aan gemiddeld 22km/week.

 

Jan Obbers polste regelmatig hoe het met mijn trainingen ging. Hij overwoog mij in de ploeg te zetten voor het BK op 1 mei in Landen. Met enige zin voor overdrijving liet ik weten dat ik goed aan het trainen was. Ik wou graag meedoen J

Uiteindelijk mocht ik meedoen en we zouden wel zien hoe lang ik kon aanklampen tijdens het fietsen. En ja, ik ging mee tot aan de finish en we werden Belgisch kampioen met de damesploeg van Atriac!

De logische vragen achteraf: welke wedstrijden doe je nog mee? Euh, geen idee, nog niks ingeschreven… Eenmaal thuis zou ik toch eens bekijken welke wedstrijden nog niet volzet waren.

 

Na enige aarzeling bleek het BK in Kortrijk een goeie wedstrijd om mijn 1ste kwarttriatlon mee te doen. Op 5 juli 2008 stond ik dan als ‘groentje’ aan de start van het BK. Zwemmen ging goed: 2de uit het water! Wissel ging minder: had m’n wetsuit nog volledig aan toen ik voor mijn fiets stond! Dan met 2 toch terug tot aan de 1ste dame gefietst om uiteindelijk in een groepje van 4 in de wissel fietsen-lopen te komen. Weer als laatste uit de wissel (zou nog veel oefenen worden), maar al vlug 2 dames ingehaald. Dat Sofie Goos me nog zou inhalen in de strijd om de 2de plaats, had ik uiteraard verwacht (nu ja, ‘strijd’… ik was al lang blij dat ik zou aankomen). Maar zonder het goed en wel te beseffen, finishte ik 3de op het BK! Door de wedstrijden later op het jaar begon ik pas te beseffen wie ik in Kortrijk toch wel achter me had kunnen houden!

 

Van mijn 2de kwarttriatlon in Kapelle-o/d-Bos was ik persoonlijk iets minder tevreden! Maar kom, je kan niet altijd alles willen!

Maar toch… ik wou 2 weken later toch wel mooi die Sterke Peer winnen! En dat is me gelukt! Mijn 1ste overwinning!

Nu naar de 1ste overwinning in een kwarttriatlon. Ik dacht dat dit wel iets voor 2009 zou kunnen zijn, maar weer 2 weken later mocht ik het hoogste schavotje in Viersel beklimmen!

 

Een week later stond het BK sprinttriatlon in Doornik op het programma. Ik dacht dat me dat wel zou liggen en had me daar ook voor ingeschreven. Na een ideaal wedstrijdverloop werd ik daar 2de op 8” van de winnares! Hier legde ik voor mezelf al een doel voor 2009: Belgisch sprintkampioen worden.

Als afsluiter van 2008 werd ik ook nog 4de in Mechelen. Wow, wat een debuutjaar!

 

Dan 2009… Op basis van mijn 1ste triatlonseizoen werd ik in de topsportkern van Atriac opgenomen zodat ik op wat financiële steun kon terugvallen voor begeleiding en stages, waarvoor veel dank aan het bestuur en de sponsors!

Na een jaar waarin ik eigenlijk enkel trainde als ik zin had of als het mooi weer was (vrij weinig en zonder structuur dus), wilde ik ook wel eens weten wat ik kon bereiken met de hulp van een trainer en gestructureerd trainingsschema. Ik kwam terecht bij Bart Decru, zelf een goede triatleet met jaren ervaring. Ik heb een enorm vertrouwen in zijn aanpak en de resultaten liegen er niet om!

We stelden voor 2009 enkele doelstellingen op: podia op de BKs 1/8 en 1/4 en 2x top 20 in de Franse GPs. De resultaten hebben onze verwachtingen meer dan overtroffen: ik werd 2x Belgisch kampioen met een mooie voorsprong, behaalde 4 top 20-plaatsen in de Franse GPs (ons team eindigde 5de in D1, nooit eerder vertoond door een team dat uit D2 komt) én ik kreeg van de federatie de kans op deelname aan het EK Olympic Distance (25ste plaats op 42 deelnemers)!

Voor verslagjes van de wedstrijden van 2009 verwijs ik jullie naar hierboven. Ik zal jullie in de toekomst ook via deze weg verder op de hoogte houden van mijn wedstrijden.

 

Groetjes,

Katrien

Advertenties

Geplaatst op 18 maart 2010, in Geen categorie. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: