25/10/2009 – ITU Premium European Cup, Alanya (Turkije): ETU-debuut

Ik ben 14de geworden in mijn eerste ETU cup en daar was wat “pech” mee gemoeid. Voor de wedstrijd werden we met een boot van de wisselzone naar de start gebracht. Aan de hand van de ITU-ranking mochten we onze startplaats kiezen. Ik mocht als 30ste kiezen, de toppers gingen helemaal links staan en iedereen sloot gewoon aan. Ik stond iets voorbij het midden naar rechts toe, maar bij de mannen was gebleken dat dit geen hindernis was om vooraan te komen. Ik was goed weg en had, op een trap op mijn zwembrilletje na, geen problemen om vooraan uit het water te komen op slechts 15” van de eerste.

Na enkele honderden meters slaagde ik erin aan te sluiten bij de kopgroep en we hadden al snel een mooie voorsprong. Ik zat heel comfortabel in het midden van de groep toen net voor mij een valpartij gebeurde, die ik maar net kon ontwijken maar ik kon toch in de kopgroep blijven. Ik schoof in het wiel van Birgit Cals-Berk, die de valpartij ook net had weten te omzeilen, naar de kop van de groep waarna ik van haar overnam. We kwamen aan het keerpunt toen ik op kop zat (ik zat even op kop van de wedstrijd!). Helaas stonden de hekken open en was de seingever van dienst niet meer goed wakker. Resultaat: ik ging rechtdoor en de anderen konden nog afdraaien (bij de 2de passage hadden ze de hekken gesloten…). Aangezien het achtervolgend groepje al op redelijke afstand zat, reed ik 1,5 ronde (van 4) alleen. Hierdoor verloor ik niet alleen veel tijd, maar ook veel krachten die in het zware loopparcours nog van pas zouden komen. Toen ik in het 2de groepje kwam, was het al snel duidelijk dat vooral de Deense Vesterby het kopwerk deed. Ik vond het niet aan mij om nu nog veel kopwerk te doen, maar het is er dan toch op uitgedraaid dat vooral Vesterby en ik afwisselend aan kop reden. Haar appreciatie bleek dan ook uit het feit dat ze enkel mij verwittigde dat ze bij aanvang van de laatste ronde zou proberen weg te rijden. Uiteraard wou ze dat ik volgde! Ik kon het gat wel onmiddellijk toe rijden (wat me weeral veel krachten kostte), maar de rest volgde in mijn wiel. De volgende aanval van Vesterby kon ik ook counteren (door haar manier van rijden, heb ik ook weer wat van tactiek bijgeleerd). Uiteindelijk kwamen we samen in de wisselzone op ongeveer 3′ van de kopgroep.

Ik had een goeie wissel en begon als 1ste van onze groep te lopen. Top 10 was door de omstandigheden niet meer haalbaar, dus richtte ik me op het behoud van top 15 maar ik werd kort na de wissel al voorbij gestoken door Kovacs en Belkadi. In de GPs was ik altijd sneller dan Belkadi, dus ze verraste mij maar gezien mijn inspanningen tijdens het fietsen en het zware loopparcours (5x een zware helling) hield ik me eraan niet te hard van stapel te lopen. Ik werd in ronde 3 ook nog voorbij gestoken door Dimaki, maar vanaf de voorlaatste ronde zette ik een inhaalrace in: Belkadi in het begin van ronde 4, Kovacs en Dimaki in het begin van ronde 5. Deze laatste twee bleven mij wel (ook letterlijk) op de hielen lopen, dus ik bleef op mijn hoede. Op zo’n kilometer van de streep schakelde Dimaki een versnelling hoger en dan moest ik passen. Kovacs liet gelukkig ook een gaatje vallen op mij en zo werd ik uiteindelijk 14de.

Op dit moment overheerst een grote ontgoocheling om de gemiste top 10. De kopgroep fietste 3’ sneller. Als je die tijd van mijn tijd aftrekt, eindig ik minstens op plaats 10. Kon ik in de kopgroep ook nog wat krachten sparen tijdens het fietsen, dan liep ik waarschijnlijk nog iets sneller en zat plaats 9 er ook nog in.
Binnen enkele weken zal ik deze wedstrijd echter als extra motivatie kunnen gebruiken om de trainingen naar volgend seizoen toe aan te vatten, want ik weet voor mezelf dat ik die top 10 waard was! Beter zo dan dat ik moet vaststellen dat ik gewoon niet meekan! Ik kijk er toch al naar uit om deze ontgoocheling uit te wissen! Ik heb leergeld betaald en kennis gemaakt met de harde wetten van de internationale stayer wedstrijden! In een niet-stayer wedstrijd had deze fout waarschijnlijk niet fataal geweest, maar nu dus wel. Een mens moet leren uit zijn fouten en dit zal me dus geen 2de keer overkomen (hoop ik toch)!

Advertenties

Geplaatst op 18 maart 2010, in Geen categorie. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: